نام

نام کشتی از کمربندی به نام کُستی گرفته شده که پارسیان و زرتشتیان هنگام غروب آفتاب به کمر خود می‌بستند و در برابر کانون آتش به دعا خواندن می‌پرداختند. کشتی گرفتن به معنی کمر یکدیگر را گرفتن است. اصل آن در زبان پهلوی، کُستیک و در زبان فارسی دری گُشتی خوانده می‌شود.

این کمربند که زرتشتیان آن را «بندرین» نیز می‌نامند، کمربندی است با ۷۲ نخ که از پشم گوسفند توسط زن موبدی بافته می‌شود. ۷۲ به شش رشته تقسیم می‌گردد و هر دسته دوازه نخ دارد که هفتاد و دو اشاره دارد به هفتاد و دو فصل یسنا (یکی از بخش‌های اوستا) و دوازده به دوازده ماه سال و شش اشاره دارد به شش گاهنبار (حبش‌های دینی سال). کستی را سه بار برکمر می‌بستند که یادآور سه اصل زرتشت یعنی «گفتار نیک، کردار نیک و پندار نیک» بود.

تاریخچه ی کشتی

ورزش کشتی یکی از باسابقه ترین رشته های ورزشی است که در نزد ملل گیتی از دوران باستان به شکل های مختلف برگزار می شده و تقریباً در هیچ ایل و قبیله و روستا و شهری نیست که این ورزش برای مردم آشنا نباشد . با اطمینان می توان گفت که زور آزمایی و کشتی گرفتن از دورانهای نخستین ظهور انسان بر روی کره زمین مورد توجه بوده و در اوغات فراقت یا در جنگها و نزاعها به شکلی طبیعی و غریزی اجرا می شده است . انسان شاید نخستین درس راه و رسم کشتی گرفتن و زورآزمایی کردن را از حیوانات آموخته باشد . وقتی انسان نخستین دریافت که به کمک قدرت بدنی و زوربازوی خود میتواند بهتر بر حریفان و حیوانات مهاجم چیره شود بیشتر به اهمیت کشتی پی برد . بنابراین بخشی از اوغات فراغت انسانهای اولیه با کشتی گرفتن سپری می شد تا مهارت و آمادگی لازم را در این فن پیدا کنند و در وقت نیاز بکار ببرند .

 

کشتی در طول تاریخ

بسیاری از کتیبه هایی که از روزگاران قدیم و در حدود پنج هزار سال پیش به جای مانده و توسط باستان شناسان کشف شده است ثابت میکند که کشتی در میان مصریان و آشوریان رواج بسیار داشته و دارای قاعده و مقررات مخصوصی بوده است .


از بین النهرین و مصر فنون کشتی به مناطق دور و نزدیک آسیا و روم و یونان راه پیدا کرد و در هر جا گسترش و تکامل بیشتری یافت . مربیان کشتی در یونان باستان مراحل اجرای هر فن کشتی را به صورت چند نقاشی در حالات مختلف بر روی صفحات کاغذ پاپیروس نقاشی می کردند و به کمک آنها شاگردان خود را تعلیم می دادند .


با رواج کشتی در یونان مسابقات مربوط به آن نیز از سال 704 قبل از میلاد به مواد پنجگانه بازیهای المپیک باستان افزوده شد . مسابقات پنجگانه در بازیهای المپیک یونان باستان که پنتاتلون گفته می شد عبارت بود از دویدن – پریدن – پرتاب نیزه – پرتاب دیسک و کشتی گرفتن .


قوانین اولیه کشتی در یونان باستان چنین بود که هر کسی سه بار زمین بخورد مغلوب به حساب می آید . ولی در بیشتر کشتیهای باستانی رسم بر این بود که اگر هر قسمت از بدن البته به جز کف پاها با زمین تماس پیدا کند آن کشتی گیر بازنده اعلام شود .


از مشهورترین پهلوانان و کشتی گیران یونان در قرن ششم پیش از میلاد پهلوانی بود به نام میلو از اهالی کروتون . در 6 دوره پیاپی از بازیهای المپیک به مقام قهرمانی رسید و در 32 مسابقه بزرگ پهلوانی هم حریفان خود را شکست داد تا بلند آوازه ترین کشتی گیر زمان خود باشد .


در قاره پهناور آسیا ورزش کشتی در میان قبایل و ایلات و عشایر همواره رایج بوده و محبوبیت بسیار داشته است اما رواج این ورزش در مغولستان – ژاپن – ایران و هندوستان بیشتر از دیگر مناطق آسیا بوده و هنوز هم هست .

 

کشتی در ایران

در ایران قدیم کشتی گرفتن و زور آزمایی کردن اهمیت بسیار داشته است و این ورزش در زندگی و سنتهای ما ایرانیان به قدری ریشه دوانده که تبدیل به یک ورزش ملی شده است .


درباره کلمه کشتی باید گفت که زرتشتیان و پارسیان باستان هنگام غروب آفتاب بندی به کمر خود می بستند و در برابر کانون آتش به دعا خواندن می پرداختند . آن کمربند کستی نامیده می شد و کشتی گرفتن هم از این کلمه آمده به معنی کمر یکدیگر را گرفتن . البته واژه کستی هم در طی زمان تبدیل به کشتی شده است و امروزه برای نامیدن این ورزش که زورگری و زور آزمایی است به کار میرود .


تاریخ پهلوانی ایران سرشار از نامهای آشنایی است که قدرت بدنی و نیروی خود را در راه مبارزه با بی عدالتی و دفاع از مظلومان بکار برده اند . از پهلوانان قدیم پوریای ولی – عبدالرزاق – مفرد قلندر – فیله همدانی – شمس محمد – محمد مالانی و یوسف ساوی شهرت و محبوبیت بیشتر دارند و از پهلوانان دوره معاصر میتوان به نامهای مشهوری همچون ابراهیم یزدی – اکبر خراسانی – حاج محمد صادق بلور فروش و حاج سید حسن رزاز اشاره کرد . 

   

کشتی های محلی در ایران
 

در نقاط مختلف ایران متناسب با شرایط آب و هوایی و آداب و رسوم مردم کشتی های مختلف و متنوعی رواج دارد که مشهورترین آنها عبارتند از :

کشتی پهلوانی ( در زور خانه ها ) – کشتی باچوخه ( سراسر استان خراسان ) – کشتی لوچو ( روستاهای مازندران ) – کشتی گیله مردی ( استان گیلان )– کشتی زوران پاتوله ( کردستان )– کشتی جنگ یا زوران ( الیگودرز و روستاهای آن ) – کشتی بغل به بغل ( روستاهای قزوین ) – کشتی آشیرما ( آذربایجان شرقی و روستاهای اطراف خوی )– کشتی گرش ( مناطق ترکمن نشین )– کشتی عربی ( ایلات و عشایر خوزستان ) – کشتی کمر بندی ( اصفهان و روستاهای فریدن )– کشتی لشکر کشی ( استان یزد ) – کشتی گچ گردان ( سیستان و بلوچستان به ویژه در روستاهای زابل ) – کشتی دسته بغل ( استان فارس به ویژه منطقه ارسنجان ) و دیگر انواع کشتی در میان ایلها و عشایر و مناطق روستایی ایران .

 

موقعیت کشورها

در مسابقات جهانی و بازیهای المپیک هر بار حدود 500 کشتی گیر قوی هیکل و زورمند از سراسر دنیا قدم به میدان مسابقه می گذارند که در آن میان کشورهای شوروی – آمریکا – آلمان – بلغارستان و ایران از قدرتهای برتر کشتی جهان به شمار می روند .

 

معروفترین کشتی گیران جهان

جورج هاکن اشمیدت معروف به شیر روسی . این پهلوان به مدت 10 سال ( از سال 1898 تا سال 1908 ) از هیچ حریفی شکست نخورد . در سال 1968 در سن 91 سالگی در گذشت .


یاشار دوغو کشتی گیر معروف ترکیه و فاتح مدال طلای المپیک 1948 ( در وزن 73 کیلو ) و قهرمان جهان در سال 1951 .


تدیا شویلی ( شوروی ) ازبهترین کشتی گیران جهان در دهه 1970 که در وزنهای 82 و 90 کیلوگرم کشتی می گرفت . او در فاصله سالهای 76 – 1971 تعداد 6 مدال طلا از بازیهای المپیک و مسابقات قهرمانی جهان به گردن آویخت .


حمید کاپلان ( ترکیه ) کشتی گیر سنگین وزن و قهرمان المپیک 1956 و قهرمان جهان در سال 1958 .


الکساندر مدوید ( شوروی ) برنده مدال طلا در المپیک های 1964 – 1968 – 1972 و قهرمان دنیا در سالهای 1962 – 1963 – 1967 – 1969 – 1970 و 1971 . افتخارات و پیروزمندیهای او در تاریخ کشتی جهان بی نظیر است .


واتانابه ( ژاپن ) تنها کشتی گیر بدون شکست جهان و قهرمان المپیک و دنیا در سالهای 1964 – 1962 . او در طی سالهای ورزش خود 186 کشتی در میدانهای ملی و بین المللی گرفت و در هیچ یک از آنها مغلوب نشد .

 

کشتی ایران

ورزش کشتی در ایران طرفداران بسیار زیاد دارد و ورزش ملی ما محسوب می شود . این ورزش از قدیم در زورخانه ها رواج داشته است ولی مسابقات کشتی زورخانه ای رفته رفته به خارج از گود زورخانه منتقل شده و به صورت آزاد و فرنگی گسترش یافته است .


ایران از سال 1948 ( المپیک لندن ) قدم به صحنه های بین المللی نهاد و به عنوان یک قدرت قابل حساب و درجه اول مطرح شد . درخشانترین پیروزی ایران 2 بار کسب مقام قهرمانی جهان در سالهای 1961 ( یوکوهاما ژاپن ) و 1965 ( منچستر انگلستان ) بوده است . ضمن آنکه در قاره آسیا هم کشتی ایران همواره درخشش داشته و اغلب به مقام قهرمانی دست یافته است .

 

مشهورترین کشتی گیران ایران

از میان پهلوانان و کشتی گیران آزاد و فرنگی ایران که در مسابقات قهرمانی جهان و بازیهای المپیک مدال گرفته اند میتوان به این نامهای آشنا اشاره کرد :

جهان پهلوان غلامرضا تختی – عباس زندی – حبیبی – سیف پور – محمد علی صنعتکاران – منصور مهدی زاده – عبدالله موحد – ابراهیم جوادی – شمس الدین سید عباسی – محسن فرح وشی – منصور برزگر – محمد رضا نوایی – رضا سوخته سرایی – محمد حسین محبی – مجید ترکان – عسکری محمدیان – علیرضا سلیمانی – برادران خادم و ...

تاثیر مصرف کراتین بر عملکرد کشتی گیران

سال هاست مكمل های تغذيه ای گوناگونی برای تأثير استفاده از آنها بر پاسخ های فيزيولوژيكی به تمرين و افزايش سازگاری با تمرين ارائه شده است.

تحقيقات تا به حال نشان داده اند بسياری از اين مكمل ها تأثيری بر عملكرد افراد نداشته اند، ولی ثابت شده مكمل كراتين يكی از مؤثرترين مكمل های تغذيه ای موجود برای ورزشكاران است. از هر 4 ورزشكار صاحب مدال در بازي های المپيك 1996 آتلانتا، 3نفر از مكمل كراتين استفاده كردند. با وجود اين، سازمان های بين المللی ورزشی، كراتين را به عنوان مادة شيميايی غيرقانونی معرفی نكرده اند.  ورزشكاران از اين ماده برای پرورش عضلات خود استفاده می كنند. ادعا شده است كراتين قدرت عضلانی را افزايش می دهد و با به تعويق انداختن خستگی، ورزشكار را قادر می سازد تا سخت تر و شديدتر تمرين كرده و سازگاری هايی فراتر از ظرفيت طبيعی عضلات خود كسب كند. در تحقيقات انجام شده، آثار نيروزايی كراتين مثل افزايش وجود كراتين، مقادير زياد فسفوكراتين در شروع تمرين، افزايش دوباره سازی فسفوكراتين در دوره های بازيافت در فعاليت های تناوبی و در نتيجه افزايش كار، توان و قدرت گزارش شده است.

در تحقیقی که بر روی کشتی گیران بزرگسال در کشورمان صورت گرفت :در اثر مصرف مكمل كراتين، عملكرد سرعتي کشتی گیران در همة دوهاي سرعتي ۲۰، ۴۰، ۶۰ و ۱۰۰ متر بهبود یافت.  همچنین در اين پژوهش مشاهده شد كه به دنبال مصرف كوتاه مدت مكمل كراتين، عملكرد استقامتي افراد در آزمون سرعتي تناوبي كه متشكل از 30 دو 5 ثانيه اي با 10 ثانيه استراحت بود، تا حدی بهبود يافت.

باتوجه به تأثير مثبت مصرف مكمل كراتين بر عملكردهاي سرعت و قدرت و با در نظر گرفتن اين نكته كه اين ماده به عنوان مادة غيرمجاز شناخته نشده است، به مربيان و ورزشكاران و مسئولان تغذية تيم هاي ورزشي پيشنهاد مي شود اين ماده را با احتياط در رژيم غذايي ورزشكاران بگنجانند.

زندگی نامه غلامرضا تختی پهلوان ابدی ایران!!!

   غلامرضا تختی در محله خانی آباد در جنوب تهران به دنیا آمد. از زندگی او جزئیات تاریخی زیادی در دست نیست. با تبدیل شدن او به یک «قهرمان ملی»، گاه داستان‌هایی درباره او نقل می‌شود که لزوماً صحت تاریخی ندارند. در ایران از تختی به عنوان «جهان پهلوان» یاد می‌شود. کتاب‌های زیادی در وصف او تألیف شده است، فیلمی سینمایی در مورد وی ساخته شده، حتی تندیسی از وی ساخته شده و در میدان تجریش در شهر تهران نصب شده است. به افتخار او هر ساله به بهترین کشتی‌گیران ایران «جایزه غلام‌رضا تختی» اهدا می‌شود. تختی در طول زندگی خود به کارهای عام المنفعه پرداخت و خدماتی را به محرومین کرد. وی احساس هم‌فکری با نهضت ملی و خصوصاً نهضت ملی شدن نفت در ایران داشت. 

 

  

تبار 

حاج قُلی، پدربزرگ غلامرضا تختی، در محلهٔ خانی‌آباد، از اربابان خانی آباد و یخچال دار معروف تهران بود. در دکانش بر روی تخت بلندی می‌نشست و به همین سبب در میان اهالی خانی‌آباد به «حاج قلی تختی» شهرت یافته بود. همین نام بعدها به نام خانوادگی آنها تبدیل شد. ارباب رجب، پدر غلامرضا تختی، یخچال دار ورشکسته بود (زمین های یخچال ارباب رجب دقیقا از راه آهن می گذرد که حکومت رضا شاه برای احدث راه آهن زمینهای ارباب رجب را خریداری می کند) که زود درگذشت و او را با تنگدستی یتیم گذاشت.

سال‌های نخستین

غلامرضا تختی در 5 شهریور 1309در محلهٔ خانی آباد در جنوب تهران به دنیا آمد. او دو برادر و دو خواهر داشت که همهٔ آنها از وی بزرگ‌تر بودند. وی تحصیلات ابتدایی را در دبستان حکیم نظامی تهران گذراند و پس از گذراندن اول متوسطه در دبیرستان منوچهری تهران ترک تحصیل کرد. تختی همراه کار، به ورزش زورخانه ای و کشتی نزد پهلوان سیدعلی می‌پرداخت. او در سال 1327 به خدمت سربازی رفت و در 25مهر همان سال در اداره راه آهن استخدام شد. وی سابقهٔ کار در شرکت نفت مسجد سلیمان را هم داشت. 

جوانی

او در 30 بهمن 1345 با شهلا توکلی ازدواج کرد. حاصل این ازدواج پسری به نام بابک بود که در 11 شهریور 1346به دنیا آمد.  

مرگ و ابهام‌های آن 

تختی در 17 دی 1346در اتاقش در هتل آتلانتیک تهران درگذشت. او دو روز قبل از مرگش یعنی ۱5 دی، وصیت نامه اش را در دفترخانه اسناد رسمی شماره ۲۰۲ تحت شماره ۳۴۲۸ و با تعیین کاظم حسیبی به عنوان سرپرست فرزندش بابک(که تنها ۴ ماه داشت)؛ به ثبت رسانده بود. دربارهٔ دلایل مرگ او اختلاف نظرهای زیادی وجود دارد.

براساس اخبار منتشره در روزنامه‌های اطلاعات و کیهان ۱۸دی غلامرضا تختی بخاطر اختلافات خانوادگی با همسرش شهلا توکلی و براثر خودکشی جان باخته‌است. از انگیزه‌های ممکن برای خودکشی، مواردی چون ناکامی‌هایش در مسابقات در پایان عمر ورزشی تختی نامبرده می‌شود. با این حال عده‌ای از دانشوران مرگ وی را مشکوک می‌دانند. این عقیده که ساواک او را به دلیل محبوبیت زیاد و عدم وفاداری به نظام وقت ایران به قتل رسانیده‌است، در بین مردم شیوع داشته‌است. غلامرضا تختی از سال ۱۳۴۲ بارها به ساواک احضار شد. اطرافیان شاه با ناکامی از نزدیک کردن او به دربار و حکومت، فشارها را افزایش دادند. تختی حتی در مواردی از ورود به ورزشگاه­ها منع می­شد. او پس از دوری دو ساله از رقابت­های ورزشی برای چهارمین بار در بازی های المپیک شرکت کرد و برای نخستین بار در این بازی­ها مدالی کسب نکرد. میرزایی با استناد به اسناد به جا مانده بیان می کند که ظاهرا حکومت میل داشت تختی بدون تمرین و آمادگی جسمی و روحی در میدان حاضر شود و با شکست خوردن، محبوبیت در میان مردم را از دست بدهد. از سوی دیگر مردم نیز خواهان شرکت او در مسابقه­های جهانی بودند.

در چنین شرایطی تختی سال ۱۳۴۵ نیز در بازی­های جهانی تولیدو شرکت کرد و بار دیگر دست خالی به ایران بازگشت. برخلاف تصور و انتظار طرفداران شاه، محبوبیت تختی پس از دو ناکامی او نه تنها کمتر نشد که افزایش نیز یافت. 

جلال آل احمد دربارهٔ مرگ او چنین نوشت: «از آن همه جماعت هیچ کس، حتی برای یک لحظه، به احتمال خودکشی فکر نمی­کرد.» عده­ ای معتقدند، تختی اگر خودکشی هم کرده باشد مسئولیت آن با حکومت شاه است که با فشارها و تنگناهایی که برایش به وجود آورد او را به این سمت سوق داد.

در پی انقلاب 1357 که بسیاری از اسناد ساواک به دست نیروی‌های انقلابی افتاد، هیچ مدرکی دال بر دست‌داشتن ساواک و یا کشتن وی یافت نشد.

دوران ورزشی

تختی کشتی را از سال ۱۳۲۵ آغاز کرد. او در سال ۱۳۲۹ در ۲۰ سالگی به عضویت باشگاه پولاد در آمد و زیر نظر حبیب الله بلور کشتی آزاد را به طور قهرمانی آغاز کرد. و در همان سال نخستین قهرمانی کشور خود را کسب کرد. تختی در رقابتهای قهرمانی کشور طی سالهای ۱۳۲۹ تا ۱۳۳۸ هشت بار قهرمان کشور شد. او در سال ۱۹۵۱ در مسابقات قهرمانی جهان هلسینکی در دستهٔ ۷۹ کیلو به مدال نقره رسید، وی و سه هم‌تیمیش؛ محمود ملاقاسمی(نقرهٔ ۵۲ کیلو)، محمدمهدی یعقوبی(برنز ۵۷ کیلو) و عبدالله مجتبوی(برنز ۷۳ کیلو)، برندگان اولین مدال‌های بین‌المللی تاریخ کشتی ایران بودند. او سال بعد در المپیک هلسینکی مدال نقرهٔ خود را در ۲۲ سالگی تکرار کرد. چهار سال بعد د المپیک 1956 ملبورن در یک وزن بالاتر؛ ۸۷ کیلوگرم، بهتر ظاهر شد و به همراه امام علی حبیبی نخستین مدال‌های طلای تاریخ ورزش ایران در المپیک را کسب کردند. تختی در مسابقات قهرمانی جهان ۱۹۵۹ تهران، ۱۹۶۱ یوکوهاما و ۱۹۶۲ تولیدو به ترتیب به دو مدال طلا و یک مدال نقره رسید. در المپیک ۱۹۶۰ رم هم با ۵ پیروزی با ضربهٔ فنی و یک شکست با امتیاز از عصمت آتلی ترک مدال نقرهٔ وزن ۸۷ کیلو را گرفت. وی که کشتی را از میان‌وزن آغاز کرده بود با افزایش وزن خود به دسته‌های بالاتر رفته و از سال ۱۹۶۲ به دستهٔ ۹۷ کیلوگرم پا گذاشت، اما مشخص شد که رقابت در این وزن برای قهرمان پا به سن گذاشته دشوار است و او در المپیک ۱۹۶۴ توکیو با شکست از احمد آئیک ترک و مساوی با سعید مصطفائف بلغار به مقام چهارم قناعت کرد. 

وایکینگ پالم سوئدی، عادل آتان ترک، بوریس کولایف روس، پت بلر آمریکایی، دیتریش آلمانی، ویچزیستیوک روس، عصمت آتلی ترک، حسن کنگور ترک، الکساندر مدویدبیلورس از شوروی و احمد آئیک ترک مهمترین رقیبان تختی در ۱۴ سال حضور وی در عرصه بین‌المللی بودند.

غلامرضا تختی همچنین سه بار قهرمان کشتی پهلوانی و پهلوان اول ایران شده بود.

کاریکاتور جهان پهلوان تختی و حمید سوریان

علم تغذیه در کشتی: کاهش، حفظ و افزایش وزن در کشتی‌گیران

مطلب آموزشی زیر در مورد کاهش، حفظ و افزایش وزن کشتی‌گیران توسط دکتر رامین امیرساسان پزشک تغذیه تیم‌های ملی کشتی آزاد و فرنگی تألیف شده است.

عوارض کاهش آب بدن بر روی سلامتی (روش کاهش وزن سریع با استفاده از سونا،تعریف و نخوردن آب):

1- ایجاد اختلال در تنظیم حرارت بدن.

2- از دست رفتن الکترولیت‌ها و اختلال در ریتم قلبی.

3- اختلالات در عملکرد کلیوی.

4- کاهش قدرت و استقامت و ظرفیت بی‌هوازی .

5- خستگی زود رس.

6- کاهش تمرکز و قدرت تصمیم‌گیری.

7- افت عملکرد. 

اثرات منفی در دوره‌های تکراری کاهش وزن:

1- خطر افزایش وزن.

2- تجمع چربی در قسمت فوقانی بدن.(چربی احشایی)

3- اختلالات چربی و لیپوپروتئین. 

4- مشکلات تولید مثلی.

 5- اختلالات مواد معدنی استخوانی.

ملاحضات عملی برای کاهش وزن:

1- در رده وزنی قابل دستیابی رقابت کنید و در رده وزنی غیر منطقی قرار نگیرید.

2- قبل از فصل مسابقات ، وزن را کم کنید و آن را تدریجاً کم کنید تا چربی از بین برود.

3- اگر لازم است 10درصد وزن بدنتان کاهش یابد ، قبل از مسابقات تدریجاً 6درصد آن را کم کنید و در آخر 4درصد آن را با کم کردن آب بدن در عرض 24 تا 48 ساعت قبل از مسابقه کاهش دهید.

4- در طی تمرینات و دوره‌های کاهش ، برای حفظ ذخایر گلیکوژنی ، رژیم حاوی مواد قندی مصرف کنید. 

5- در صورت محدودیت غذایی بای کاهش وزن ، مکمل‌های ویتامینی و مواد معدنی مصرف کنید.

6- دوره‌های زمانی بین وزن‌کشی و رقابت را برای جایگزینی ذخایر انرژی و آب به حداکثر برسانید.

7- بلافاصله بعد از تمرین از نوشیدن آب‌میوه ، نوشابه،شربت‌های شیرین و ... پرهیز کنید.(آب خالص بنوشید)

8- نوشابه گازدار، سس ، ماءالشعیر، غذاهای سرخ کردنی ،برنج در نهار و شام، کره و شیرینی را از غذاهای خود حذف کنید.

9- غذا را با سوپ و سالاد شروع کنید.

10- غذا را به آهستگی بخورید و هر لقمه غذا را در دهان 20 تا 30 بار بجوید و موقع خوردن غذا از تماشای تلویزیون خودداری کنید و حرف زدن را به حداقل برسانید و به غذا خوردن توجه کنید. 

11- پرخوری در یک وعده غذایی بسیار مضر بوده و چربی‌ساز می‌باشد.

12- از انواع سبزیجات ، کاهو، کلم ، هویج ، و امثال آن در هر وعده غذایی استفاده کنید. 

ملاحضات عملی برای افزایش وزن:

1- به وعده‌های اصلی مخصوصاً صبحانه توجه کنید.

2- بلافاصله بعد از تمرین نوشیدنی پر کربوهیدرات به همراه پروتئین مصرف کنید.برای مثال شیرعسل، شکلات‌های پروتئین‌دار، سفیده تخم مرغ آب‌پز با آب‌میوه یا غذای کامل.

3- میان وعده‌ها را با کیفیت کنید:(میان وعده صبح، عصرانه (قبل از تمرین)، لقمه‌های آخر شب.

4- برای لقمه‌های آخر شب یک لیوان شیر با انجیر یا ... تاکید می‌شود.

5- خواب کافی و به موقع در شب بسیار تاکید می‌شود در غیر اینصورت تمرین و تغذیه تاثیری نخواهد داشت.

6- در کل برای افزایش وزن فرمول اصلی شامل تمرینات ورزشی قدرتی + رژیم پرپروتئین (حداکثر تا 2 گرم پروئین به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در روز) + مولتی ویتامین در صبحانه.

7- مصرف خودسرانه مکمل را کنار بگذارید و در صورت لزوم با مدیر تغذیه تیم مشاوره کنید.

8- حد مجاز افزایش وزن ، یک کیلو در هفته است.

9- افزایش وزن با پرخوری مساوی است با افزایش چربی که در ورزش کشتی به‌هیچ‌وجه مطلوب نیست.

دوش گرفتن بعد از ورزش ................... مسئله این است؟

بعد از ورزش دوش آب گرم يا آب سرد؟
ميزان درجه حرارت آب دوش به صورت درجات سرد، ملايم، گرم و داغ تقسيم بندي مي شود. چنانچه بازيکنان بعد از مسابقه از دوش آب گرم (33/7تا 36/7 درجه سانتيگراد) ولرم ( 26/7تا 33/9درجه سانتيگراد) و داغ (بيشتر از 37/2درجه سانتيگراد) استفاده کنند، علاوه بر تميز شدن بدن، باعث ايجاد آرامش هم مي شود. برخي از ورزشکاران ترجيح مي دهند که از دوش سرد استفاده کنند، اين عمل نيز باعث تقويت و نيز نيرو بخشيدن به بدن مي شود. برخي از افراد هم ازدو نوع دوش گرم و سرد به طور متناوب استفاده مي کنند.

نکات مورد توجه در هنگام دوش گرفتن  

چون اکثر بازيکنان و ورزشکاران در حال حاضر تنها وسيله اي که براي رفع خستگي در دسترس دارند، همين دوش آب گرم مي باشد، لازم است به نحو صحيح از آن استفاده کنند، پس جا دارد چند نکته را تذکر دهيم:  

1- ورزشکاراني که پس از يک تمرين يا مسابقه سنگين فرصت انجام تمرينات و حرکات سبک را پيدا نکرده اند، مي توانند برخي از حرکات و نرمش ها را زير دوش انجام دهند. همان طور که مي دانيم، هدف عمده از دوش آب گرم، رفع خستگي و دفع مواد زايد مثل اسيد لاکتيک از بدن است. حال اگر ورزشکار زير دوش آب گرم حرکات سبک و تمرينات ملايم را انجام دهد، ميزان رفع خستگي بيشتر و مواد زايد سريع تر دفع مي شود.
  

2- چنانچه فشار آب زياد و فاصله دوش با بدن ورزشکار هم زياد باشد، تاثيرات درماني آب افزايش مي يابد. اعتقاد بر اين است که هرچه فاصله دوش با بدن ورزشکار زياد و فشار آب هم قوي تر باشد، بر اثربرخورد مرتب و مداوم ذرات آب با پوست ورزشکار، حالتي مانند ماساژ براي فرد احساس لذت و شادابي پديد خواهد آمد. 

3- استفاده از دوش آب سرد براي ورزشکاراني که سابقه استفاده از دوش سرد ندارند، توصيه نمي شود زيرا امکان سرما خوردگي زياد است. اين افراد مي توانند به تدريج از آب سرد استفاده کنند تا بافت هاي بدن با آب سرد تطابق يابند.
4- همچنين ورزشکاران بايد کليه نکاتي را که در رابطه با موارد استفاده، عدم استفاده و احتياط در زمينه هيدروتراپي گفته شد، رعايت کنند، ازجمله اين که مدت زيادي زير دوش آب گرم قرار نگيرند، از آب بسيار داغ مدت زيادي استفاده نکنند و پس از دوش گرفتن فورا در معرض هواي سرد قرار نگيرند. 

5- بايد در هنگام خشک کردن بدن، از کشيدن محکم حوله روي پوست بدن خودداري کرد زيرا همانطور که مي دانيم، سطح پوست بدن محل انتشار گيرنده ها و پايانه هاي مختلف عصبي است. بر اثر کشيدن محکم حوله به پوست، معمولا گيرنده هاي عصبي تحريک مي شوند و اين تحريکات به سيستم عصبي منتقل مي شود. در نتيجه، تاثيرات مثبت دوش يا از بين مي رود يا کاهش مي يابد. 

6 -بهتر است متعاقب دوش گرفتن يا استفاده از روش هاي ديگر آب درماني، ورزشکار به مدت کافي استراحت کند و يا بخوابد. اين کار باعث افزايش تاثيرات دوش و آب درماني مي شود.

طریقه صحیح نرمش کردن در ورزش کشتی

در هر ورزشی و یا انجام هر فعالیت سنگینی، بدن نیازمند به آمادگی در برابر بروز اخطارها و مشکلات خاص آن عمل است.منظور از این آمادگی دادن اطلاعات و یا پیشینه ای از این خطرات و مشکلات به سیستم استقامتی بدن است .

به طور مثال : یک فرد معمولی ( غیر ورزشکار ) برای دویدن در دو ۱۰۰ متر برای اولین بار نمی تواند در ۱۰ثانیه این مسافت را طی کند، به بیان ساده تر چراکه هیچ کارمندی در سیستم هوازی بدن این فرد استخدام نشده است و آگاهی آن در خصوص شُوک های تنفسی نسبتاً کم است .

با گرم کردن بدن و یا تکرار آرام و پیوسته می توان به کارمندهای سیستم هوازی افزود و آمادگی بدن را در مقابل این شوکَ ها بالا برد.

ورزش کشتی به دلیل بالا بودن سطح فشار جسمانی و درگیر بودن تمامی ماهیچه های بدن یکی از سخت ترین ورزشها از نظر قدرت فعالیت و تغییرات نا به هنگام ضربان قلب و فشار خون محسوب می شود.

در خصوص گرم کردن بدن کشتی گیران عزیز در نظر داشته باشند که گرم کردن قبل از تمرین یک عمل بسیار مفـیــد از نظر فعالیت بیوشیمی بدن درهنگام تمرین است .

آن دسته از ورزشکارانی که قبل از تمرین بدن خود را به طور جدی و با دقت درانجام حرکات نرمش گرم کرده اند درتمرین کشتی خود از توان فیزیکی و استقامت عضلانی و هوازی خوبی نسبت به ورزشکارانی که درعمل گرم کردن کم لطفی می کنند، برخوردار خواهند بود .

زیرا انجام حرکات نرمش باعث می شود تک تک ماهیچه هایی که در طول یک تمرین کشتی مورد استفاده قرار می گیرند و یا لازمه تمرین هستند آماده شوند و یا به صورت دیگر این عمل موجب می شود تا ماهیچه ها درهنگام فشارناگهانی عکس العمل های خوبی از خود نشان دهند.

قبل ازاین فشار ناگهانی که بر ماهیچه ها یا عضلات وارد شود، کشتی گیران با گرم کردن بدن ماهیچه ها را (انجام حرکات نرمش ) از این نوع فشارها آگاه ساخته یا به اصطلاح بیدار می کند .

گرم کردن بدن باعث تنظیم ضربان قلب شده و از احتمالات بروز تپش قلب درتمرین جلوگیری می کند ، اما آن دست از کشتی گیرانی که در عمل گرم کردن بدن خود تنبلی می کنند بدون شک در تمرین دچار مشکل می شوند که این بی توجهی بیشتر اوقات در گرفتگی ماهیچه ها و تاندون های پا و کتف خود را نشان می دهد .

زمانی که کشتی گیران با بدنی سرد یا اصطلاحاً (خواب) به روی تشک تمرین می روند، با قراردادن بدن خود در فشارهای متعدد ناشی ازحملات حریف و درگیری عضلات، ضربان قلبشان بالا رفته و تپش آن شروع می شود که در ادامه از بین رفتن طبیعی آب بدن، کاهش فشار خون، ضعف دراستقامت بدن((سفید شدن رنگ پوست صورت )) وهمچنین ایجاد اختلال درسیستم هوازی را به دنبال دارد.

یکی دیگر از اثرات تمرین یا مسابقه با بدن سرد، نرسیدن اکسیژن کافی درخون به مغر و ماهیچه های درگیر است که باعث عدم تعادل فکری و گرفتگی عضلات به اصطلاح کشتی گیران ( خالی کردن بدن و دم کردن ماهیچه ها ) و رسیدن به حد اسید لاکتیک است .

این درحالی است که در مقابل فعالیت های اولیه قبل از تمرین برای گرم کردن، بدن از آسیب دیدگی های مفصلی و ماهیچه ای و... حفظ کرده و حتی در بعضی از موارد نیز برای بهبود یافتن قسمت آسیب دیده مفید و دارای اهمیت است.

پس فراموش نکنیم که گرم کردن خوب بدن مهمتر ازانجام یک تمرین خوب است، ورزشکاران عزیز در این امر حیاتی و مهم تردید نکنند.

فواید ورزش کشتی

کشتی نیاز به حداقل امکانات ورزشی دارد و حضور هر کس به راحتی درآ ن امکان پذیر است. زمانی که انسان در سنین نوجوانی است، وزن بدن به علت عاری بودن از چربی سبک است، بدن از انعطاف زیادی برخوردار است.

اما قدرت بدنی در سطحی نیست که نوجوان را سرمد دیگران کند. بنابراین، می توان فعالیت‌های رقابتی را به عنوان فعالیت‌های پایه تلقی کرد و کشتی گیران نوجوان را قبل از اینکه نحوه‌ی کشتی گرفتن را فرا بگیرند، بر اساس سن، وزن، قد و قامت و قابلیت‌های جسمانی گروه بندی کرد.
قد و قامت بلند که به طور بدیهی در رشته ورزشی دیگری امتیاز محسوب می‌شود.

در رشته کشتی به تنهایی سود و فایده ای ندارد. اساس تمامی فعالیت‌ها در کشتی با کسب توانایی در کنترل بدن حریف شروع می‌شود. ارتباط بین تعادل، حرکت و وضعیت بدن در کنترل بدن حریف از اهمیّت زیادی برخوردار است. کشتی مجموعه ای از حرکات است که با اصول صحیح بیومکانیکی برای اجرای فن منطبق شده است.

چنانچه الگوی حرکتی شما از یک وضعیت ناتومیکی صحیح پیروی نکند، قدرت و توانایی اجرای فن در شما ضایع خواهد شد و نمی‌توانید به طور ایده ل کشتی بگیرید.

کشتی بر روی تشک مجموعه ای از حرکات ایزوتونیک (پویا و متحرک) و ایزومتریک (ایستا و پایدار) است. قدرت و انعطاف پذیری محصول طبیعی این رشته‌ی ورزشی است.

کنترل و تعادل بدن را که یک نوجوان در حین کشتی به طور عادی فرا می‌گیرد، او را در اجرای فعالیت‌های رشته های ورزشی دیگر یاری می‌کند. در همین ارتباط به چند نکته از امتیازهای رشته کشتی اشاره می‌کنیم:

کشتی همانند ژیمناستیک به بهبود گاهی از فضا (درک موقعیت بدنی خود در فضا) کمک می‌کند کشتی بر روی تشک مجموعه ای از حرکات ایزوتونیک (پویا و متحرک) و ایزومتریک (ایستا و پایدار) است. قدرت و انعطاف پذیری محصول طبیعی این رشته‌ی ورزشی است.

در این رشته، کشتی گیر با تعادل و وضعیت صحیح بدنی بدون نکه به بدن خود سیب برساند، حریف را هُل می‌دهد، به سمت جلو می‌کشد، او را از زمین بلند می‌کند، او را می‌پیچاند و یا حرکت را از او سلب می‌کند. جدال تن به تن در کشتی باعث رشد اعتماد به نفس و خوداتکایی کشتی گیران می‌شود.

مسابقات کشتی ضعف‌های عاطفی، ذهنی، روانی و شخصیتی کشتی گیر را به راحتی نشان می‌دهد.در کشتی فرصتی فراهم می‌شود تا کشتی گیر یا تیم، جوانمردی، مردانگی و حمیّت خود را به نمایش بگذارد. آموزش و مهارت های کشتی که ورزش اول و پر افتخار کشورمان به شمار می رود را می توانید در هفته های آینده دنبال کنید.

آموزش فنون کشتی آزاد - گرفتن زير يک‌خم در گارد موافق در حالت سر رو (ايستاده)

زير يک خم در گارد موافق و مخالف و در حالت سر رو (ايستاده) و نشسته (زانو زده) گرفته مى‌شود و به روش‌هاى متعددى اجراء مى‌گردد که نتيجه‌هاى متعددى را به همراه دارد.

گارد در ورزش کشتی

گارد عبارت است از نحوهٔ قرار گرفتنِ کشتى‌گير در مقابل حريف، يا نحوهٔ تقابل دو کشتى‌گير در مقابل هم، و يا طريقهٔ ايستادن کشتى‌گير براى انجام کشتى.    

گارد، زمانى صحيح و قابل اطمينان است که تعادل کشتى‌گير را در تمام عمليات و مانورها، هنگام کشتى گرفتن، کنترل نمايد، و آن نيز زمانى است که عمليات انجام شده از نظر فيزيکى صحيح باشد تا مرکز ثقل به‌وجود آمده مانع عدم تعادل کشتى‌گير نگردد.    

   

انواع گاردها با توجه به نوع کشتى   

    - گارد آزاد:   

در گارد آزاد، با توجه به مقررات کشتى آزاد، مجرى مى‌تواند براى اجراء فنون از تمامى اعضاء بدن خود و حريف استفاده کند. از اين‌رو، کشتى‌گيران مجرى و مدافع، براى محافظت از بدن و خصوصاً از پاها، در مقابل حملات حريف، از گاردى خميده به طرف جلو استفاده کرده، دست‌ها را به‌منظور محافظت از پاها در مقابل بدن، قرار مى‌دهند (شکل - گارد در کشتى آزاد).   

 (گارد در کشتى آزاد)   

    - گارد فرنگى :     در گارد فرنگي، با توجه به مقررات کشتى فرنگي، مجرى فقط مجاز است براى اجراء فنون، از بالاتنهٔ حريف استفاده کند، و کشتى‌گيران مجرى و مدافع، مجاز به استفاده از گاردى خميده نيستند، از اين‌رو کشتى فرنگى از گاردى قائم و بدون خميدگى برخوردار است (شکل - گارد در کشتى فرنگى).

(گارد در کشتى فرنگى)

  
   
انواع گارد با توجه به روش قرار دادن پاها
    - گارد چپ:    

در گارد چپ، کشتى‌گير، پاى چپ خود را جلو و پاى راست خود را عقب مى‌گذارد. در اين حالت، پاى چپ را پاى گارد، دست چپ را دست گارد، پاى راست را پاى غيرگارد، دست راست را دست غيرگارد، و کشتى‌گيرى را که داراى اين نوع گارد است، کشتى‌گير چپ‌گارد مى‌گويند (گارد چپ - کشتى‌گير چپ‌گارد).

گارد چپ (کشتى‌گير چپ‌گارد)

    - گارد راست :     در گارد راست، کشتى‌گير، پاى راست خود را جلو و پاى چپ خود را عقب مى‌گذارد، در اين حالت، پاى راست را پاى گارد، دست راست را دست گارد، پاى چپ را پاى غيرگارد، دست چپ را دست غيرگارد، و کشتى‌گيرى را که داراى اين نوع گارد است، کشتى‌گير راست‌گارد مى‌گويند (شکل - گارد راست - کشتى‌گير راست‌گارد).

گارد راست - (کشتى‌گير راست‌گارد)

    - گارد جفت (ژاپنى) :     در گارد جفت، کشتى‌گير هر دو پاى خود را در يک خط قرار مى‌دهد، به‌طورى‌که هيچ‌يک از پاهاى کشتى‌گير، جلوتر يا عقب‌تر نباشد. در اين حالت، در شرايط مختلف، با توجه به جهت گرفتن فنون و سمت اجراء مهارت‌ها، دست و پاى گارد مشخص مى‌شود، و کشتى‌گيرى را که داراى اين نوع گارد است، کشتى‌گير جفت‌گارد مى‌گويند
 

گارد جفت يا ژاپنى - کشتى‌گير جفت‌گارد

   
    انواع گارد با توجه به ميزان خم شدن به جلو

    - گارد باز :    

در گارد باز، کشتى‌گير به حالت نيمه‌خميده به‌طرف جلو، حفاظت و کنترل ضعيفى روى پاهاى خود دارد و معمولاً از اين نوع گارد در کشتى فرنگى استفاده مى‌شود.    


    - گارد بسته :    

در گارد بسته، کشتى‌گير به حالت کاملاً خميده به‌طرف جلو، کنترل و حفاظت کاملى روى پاهاى خود دارد. از اين نوع گارد، در کشتى آزاد استفاده مى‌شود.


ملاک و روش انتخاب نوع گارد
اصولاً نوآموزان براى انتخاب صحيح و مناسب نوع گارد، متناسب با توانائى‌هاى خود، بايد داراى ضوابطى مبتنى بر اصول علمى باشند.    

  
    آزمون واکنشدر آزمون واکنش، نوآموز به‌طور ايستاده، هر دو پاى خود را در يک خط قرار مى‌دهد و سپس بدون توجه به حرکت پاها و يا تصميم‌گيرى در مورد حرکت آنها، در حالى که تفکر خود را از اين موضوع منحرف مى‌کند، خود را چندين‌بار به‌طرف جلو رها کرده، تا با واکنشى که به‌منظور ممانعت از سقوط خود به روى تشک يا زمين از خود نشان مى‌دهد، يکى از پاهاى خود را به طرف جلو بگذارد، در نتيجه، پائى که زودتر واکنش نشان مى‌دهد، براى ممانعت از سقوط بدن در جلو قرار مى‌گيرد، طبعاً از واکنش بيشترى نسبت به پاى ديگر برخوردار است، و اين ملاک مناسبى براى کشتى‌گيران رشتهٔ آزاد است که در هنگام زيرگيرى از جانب حريف با واکنش مناسب و سريع دفاع کرده، پاى خود را عقب بکشد. بنابراين، هرگاه پاى چپ کشتى‌گيرى داراى واکنش بيشترى باشد بهتر است که چپ‌گارد باشد، و هرگاه پاى راست کشتى‌گيرى داراى واکنش سريعترى باشد بهتر است که راست‌گارد باشد. در صورتى‌که در آزمون‌هاى متعدد مشخص شود که هر دو پاى کشتى‌گير، به يک نسبت داراى واکنش مى‌باشد، بهتر است آزمون قدرت را نيز انجام دهد تا در انتخاب نوع گارد، دقيق‌تر عمل کند.    

   
    آزمون قدرتدر آزمون قدرت، نوآموز به‌طور ايستاده، هربار روى يکى از پاهاى خود مى‌نشيند و سپس بلند مى‌شود. در اين حالت، سهولت نشستن روى هر يک از پاها، نشان‌دهندهٔ بالا بودن قدرت بيشتر آن آن پا خواهد بود که در نتيجه، هر کدام از پاها که قدرت کمترى داشته باشد، به‌عنوان پاى گارد (پاى جلوئي) انتخاب مى‌شود، و پائى که قويتر باشد، به‌عنوان پاى غيرگارد، عقب گذاشته مى‌شود، تا در صورتى‌که حريف پاى جلوئى (پاى گارد) را گرفت کشتى‌گير مدافع بتواند، روى پاى عقب به‌عنوان پاى ستون که قويتر است مقاومت کرده، تعادل بدن خود را حفظ کند.    


    گارد بهتر
با توجه به انواع مختلفى از گاردها، گارد چپ و راست، نسبت به گارد جفت‌ يا ژاپنى از نظر دفاع در برابر حملاتِ حريف از مزاياى بيشترى برخوردار است اين گارد از لحاظ واکنش مناسب و به موقع، شرايط بهترى را براى کشتى‌گير مدافع فراهم مى‌کند، در صورتى‌که، کشتى‌گيرانِ جفت‌گارد، در هر لحظه از هر دو جهت ممکن است مورد هجوم کشتى‌گير مجرى قرار گيرند. از اين‌رو، اين شيوه فاقد مزاياى قدرت تصميم‌گيرى به‌موقع و آمادگى قبلى براى دفاع از بدن خواهد بود. در مورد حمله، در گارد مختلط، در شرايطى که مجرى جفت‌گارد است و مدافع، چپ‌گارد و يا راست‌گارد، کشتى‌گير جفت‌گارد، حتى اگر توانائى اجراء فنون از هر دو جهت را داشته باشد و بتوانند فنون را دوسويه (از چپ و از راست) اجراء کند، فقط از يک جهت مى‌تواند به کشتى‌گير مدافع حمله کند، و از طرفى چون، اکثر کشتى‌گيران معمولاً، از هماهنگى و ارتباط عصبى - عضلانى يک‌سويه برخوردار هستند و با توجه به اينکه بهترين تقسيم‌بندى تقابل گاردها، در مورد آموزش و يادگيريِ بهتر مهارت‌ها و فنون کشتي، گارد موافق و مخالف است، در نتيجه بهتر است که کشتى‌گيران يکى از دو نوع گارد چپ و يا راست را انتخاب نمايند.    


   
    آزمون ملاک اصلى انتخاب نوع گاردبه‌طور کلي، بهتر است که، هر دو آزمون قدرت و واکنش به‌طور همزمان انجام شود، تا با در نظر گرفتن مجموع نتايج هر دو آزمون، نوع گارد انتخاب شود. مثلاً؛ اگر نوآموزى داراى پاى چپ، ضعيفتر و سرعت واکنش بيشترى باشد، بهتر است گارد چپ را انتخاب کند.

سر شاخ شدن

به حالتى که دو کشتى‌گير در فاصلهٔ بسيار نزديکي، در مقابل هم قرار گرفته، بتوانند همديگر را از ناحيهٔ بالاتنه بگيرند و باهم تماس پيدا کنند و يا اينکه سرهاى خود را به روى سينه، شانه و يا سر همديگر قرار دهند، اصطلاحاً ”سرشاخ“ مى‌گويند.

روش صحيح سرشاخ شدن

    اصولاً روش صحيح سرشاخ شدن در ورزش کشتي، بايد ويژگى‌هاى زير را داشته باشد:    
    - امکان حمله و اجراء فنون از طرف حريف را کاهش دهد.    
    - شرايط مناسب براى تسهيل در اجراء فنون و تکنيک‌هاى کشتى را فراهم کند.    
    - امکان آسيب و صدمه را کاهش دهد.    
    - متناسب با قوانين و مقررات کشتي، امکان اخطار و کم‌کارى (پاسيو) را کاهش دهد. 

حالت‌هاى صحيح سرشاخ شدن :
  - سرشاخ در کشتی آزاد
  - سرشاخ در کشتی فرنگی 

1-سرشاخ در کشتى آزاد سرشاخ شدن صحيح در کشتى آزاد به گونه‌اى است که کشتى‌گير با گاردى کوتاه (بسته) و دست‌هائى کشيده که روى شانه‌هاى حريف قرار مى‌دهد، مانع نزديک شدن حريف و اجراء فنون از سوى او مى‌شود، خصوصاً اگر کشتى‌گير، فاقد توانائى در اجراء فنون از سوى او مى‌شود، خصوصاً اگر کشتى‌گير، فاقد توانائى در اجراء مهارت‌هاى کشتى فرنگى باشد و کشتى‌گير مقابل از قابليت اجراء فنون فرنگى برخوردار باشد (شکل - روش سرشاخ صحيح در کشتى آزاد).

2- سرشاخ در کشتى فرنگى

 - دست در کمر (يک دست کمر) :    

   در حالت ”دست در کمر“، کشتى‌گير يک دست خود را از زير بغل حريف به دور کمر او قرار مى‌دهد (شکل - سرشاخ شدن در حالت دست در کمر).

       

 - دست در گردن (يک دست گردن) :    

   در حالت ”دست در گردن“، کشتى‌گير، يک دست خود را دور گردن حريف قرار مى‌دهد و با دست ديگر خود، بازوى او را مى‌گيرد (شکل - سرشاخ شدن در حالت دست در گردن).

 - دست در کمر (يک دست کمر) با قلاب دست‌ها :    
    در اين حالت، کشتى‌گير، در وضعيت يک دست کمر (دست در کمر)، دست‌هاى خود را به‌هم قلاب مى‌کند (شکل - سرشاخ شدن در حالت دست در کمر (يک دست کمر) با قلاب دست‌ها).

- دست در گردن (يک دست گردن) با قلاب دست‌ها :    
  در اين حالت، کشتى‌گير، در وضعيت يک دست گردن (دست در گردن) و دست ديگر زير کتف، دست‌هاى خود را به‌هم قلاب مى‌کند (شکل - سرشاخ شدن در حالت دست و گردن (يک دست گردن) با قلاب دست‌ها).

 - مچ دست‌ يا دست‌ها را گرفتن :    
    در حالت ”مچ دست يا دست‌ها را گرفتن“، کشتى‌گير، با روش‌هاى مختلفى در گارد موافق و مخالف مچ حريف را مى‌گيرد (شکل - سرشاخ شدن در حالت گرفتن مچ دست يا دست‌هاى حريف).

 - يک دست دو دست در گارد مخالف :    
    در حالت ”يک دست دو دست در گارد مخالف“، کشتى‌گير، با هر دو دست خود، يک دست حريف را در گارد مخالف مى‌گيرد (شکل - سرشاخ شدن در حالت يک دست دو دست).

- دو دست دو دست:    
  در حالت ”دو دست دو دست“، کشتى‌گير با هر دو دست خود، دست‌هاى حريف را در گارد موافق مى‌گيرد (شکل - سرشاخ شدن در حالت دو دست دو دست).

- يک دست دو دست در گارد موافق :    
  در حالت ”يک دست دو دست در گارد موافق“، کشتى‌گير با هر دو دست خود، دست گارد حريف را در گارد موافق مى‌گيرد (شکل - سرشاخ شدن در حالت يک دست دو دست در گارد موافق).

آموزش فنون کشتی آزاد - خمیه زدن

خيمه زدن عبارت است از حالتى که يا کشتى‌گير مدافع، به‌عنوان واکنش مناسب در برابر کشتى‌گير مجري، هنگام زيرگيرى در کشتى آزاد و کمرگيرى در کشتى فرنگي، با عقب گذاشتن پاها و ستون کردن پاهاى خود به روى تشک همراه با گرفتن سر و گردن و يا کمر حريف از خود نشان مى‌دهد، و مانع از اجراء فنون از سوى کشتى‌گير مجرى مى‌شود. و يا اينکه، کشتى‌گير مجرى با فنونى مانند قوس کردن، پيش‌انداز و دست تو، حريف را در حالتى قرار مى‌دهد که بتواند به روى او مسلط مى‌شود و او را از بالا کنترل کند (شکل - چند روش مختلف خيمه زدن).

آموزش فنون کشتی آزاد - خاک در ورزش کشتى

خاک در ورزش کشتی، عبارت است از حالتى که کشتى‌گير، به‌صورت زانو‌زده به شکل چهاردست و پا بر روى تشک قرار گرفته باشد و يا در حالت دفاع و واکنش در خاک به‌صورت ولو شده به روى شکم و سينه، روى تشک قرار مى‌گيرد. اين حالت ممکن است با اجراء فنون از سوى حريف به‌وجود آمده باشد و يا اينکه در اثر کم‌کارى (پاسيو) و يا اخطار، کشتى‌گيرى از سوى داور مجبور به نشستن در خاک باشد (شکل - حالت نشستن در خاک).

(حالت نشستن در خاک) 

 

روش قرار دادن پاها در موقع نشستن در خاک، بستگى به عادت و تمرينات قبلى کشتى‌گير دارد، که در شرايط مختلف، متناسب با وضعيت و موقعيت کشتي، دفاع در برابر فنونِ حريف، و يا تصميم به اجراء فنون و انجام عملياتِ رهائى از خاک متفاوت است (شکل - روش‌هاى مختلف قرار دادن پاها در موقع نشستن در خاک).

روش‌هاى مختلف قرار دادن پاها در موقع نشستن در خاک

   
روش صحيح نشستن در خاک- کشتى‌گير، در انجام عمليات و مانورهاى خود، احساس راحتى و موفقيت داشته باشد.    

- از تعادل و استحکام بيشترى در مقابل حريف برخوردار باشد، به‌طورى‌که، بتواند در فرصت مناسب از خاک بلند شود و يا در هنگام دفاع در برابر فنون حريف از موقعيت استوارى برخوردار باشد.     

 - زانوهاى او از يکديگر باز باشند، تا سطح اتکاء بيشتر شده، تعادل او افزايش يابد.     

 - آرنج دست‌ها نبايد خم باشد، تا در مقابل فشارهاى حريف مقاومت کند.    

- نه تنها سر و گردن کشتى‌گير نشسته در خاک نبايد آويزان باشد، بلکه او بايد با انقباض عضلات ناحيهٔ کمربند شانه و گردن، محکم به روى تشک قرار گيرد.     

 ولو شدن در خاکهنگامى که کشتى‌گير در خاک، با شکم و سينه بر روى تشک دراز شده باشد، اصطلاحاً به آن ”ولو شدن در خاک“ مى‌گويند. اين حالت، اغلب به‌منظور افزايش سطح اتکاء و نزديک کردن مرکز ثقل بدن به سطح اتکاء انجام مى‌شود، که در نتيجه تعادل، مقاومت و استحکام بدن در مقابل اجراء فنون از جانب حريف افزايش مى‌يابد (شکل - حالت ولو شدن در خاک).    

حالت ولو شدن در خاک

روش صحيح ولو شدن در خاک- آرنج دست‌ها نبايد خميده باشد، بلکه بايد، دست‌ها به‌طور کاملاً کشيده و محکم بر روى تشک قرار گيرد.    


- هنگام اجراء فنون از يک سمت، توسط کشتى‌گير مجرى (کشتى‌گير بالائي)، کشتى‌گير ولو شده در خاک، بايد سر و گردن خود را به همان جهت اجراء فن پيچاند.    


- در حين اجراء فنون از يک سمت از سوى کشتى‌گير مجري، پاى کشتى‌گيرى که در خاک ولو شده بايد در همان جهت اجراء فن، به حالت جمع شده از زانو ستون شود.    


 - به‌منظور افزايش تعادل، شکم، سينه و استخوان لگن خاصره، بايد به روى تشک کاملاً چسبيده باشد، تا مرکز ثقل از سطح اتکاء جدا نشود.    


- هنگام اجراء فنون از يک سمت از سوى کشتى‌گير مجري، نشيمنگاه کشتى‌گيرى که در خاک ولو شده بايد در جهت عکس اجراء فن بچرخد.

آموزش فنون کشتی آزاد - قفل کردن انگشتان و قلاب نمودن دست‌ها

در ورزش کشتی، کشتى‌گير، براى گرفتن اعضائى از بدن حريف و خصوصاً کمر او، دست‌ها و انگشتان او بايد به يکديگر قلاب و يا قفل شوند، و اين مستلزم روشى از گرفتن است که بايد داراى ويژگى‌هاى زير باشد:    

- قلاب شدن دست‌ها، بايد از استحکام خوبى برخوردار باشد.    


- امکانِ اعمال فشار به اندازهٔ دلخواه و متناسب با توان، وجود داشته باشد.    


- محدوديتى در اجراء فنون و مهارت‌هاى کشتى به‌وجود نياورد.    


- در صورت نياز، به سهولت امکان رها کردن دست‌ها از حالت قفل بودن، وجود داشته باشد.    


- امکان تنظيم فاصلهٔ بين دست‌ها، متناسب با حجم بدن حريف، وجود داشته باشد.    


- امکان و احتمال وقوع آسيب و صدمه وجود نداشته باشد.    


- با سرعت و با سهولت بتوان دست‌ها را قلاب کرد.    

گرفتن مچ يکى از دست‌ها با انگشتان دست ديگر

در روش ” گرفتن مچ يکى از دست‌ها با انگشتان دست ديگر“، در اجراء فنونى مانند بارانداز، چنگک، سوبلس، زيرگيرى و غيره قابل استفاده است (شکل - روش گرفتن مچ يکى از دست‌ها با انگشتان دست ديگر).  

  روش گرفتن مچ يکى از دست‌ها با انگشتان دست ديگر

   
گرفتن آرنج يکى از دست‌ها با انگشتان دست ديگرروش ” گرفتن آرنج يکى از دست‌ها با انگشتان دست ديگر“، در اجراء فن بارانداز قابل استفاده است.    


قفل کردن دست‌ها از قسمت پنجه با انگشتان بسته

روش ” قفل کردن دست‌ها از قسمت پنجه با انگشتان بسته“ نيز در اجراء اکثر فنون کشتى مانند کنده‌ها، سالتو و سوبلس و غيرقابل استفاده است (شکل - روش قفل کردن دست‌ها از قسمت پنجه با انگشتان بسته).    

روش قفل کردن دست‌ها از قسمت پنجه با انگشتان بسته

اموزش فنون کشتی - فن کول‌انداز (Buttocks)

کول‌انداز، مهارتى است که کشتى‌گير مجرى در گارد موافق يا مخالف، با گرفتن يک دست حريف در حالت‌هاى مختلف، از داخل يا از خارج، به روش‌هاى متنوع مانند چرخشى - پرتابي، استارتى - انفجارى و يا قدرتي، در موقعيت تهاجمى و يا تدافعي، با انداختن حريف به روى شانه و يا بازوى خود و بردن کمر و يا نشيمنگاه خود به زير مرکز ثقل بدن حريف، او را از بالاى کول خود به روى تشک به گونه‌اى پرتاب مى‌کند که مستقيماً به روى پل رود.
   
کول‌انداز در گارد موافق، چرخشى - پرتابى از بالا، با انداختن حريف به روى شانه، اجراء از داخل(Buttocks)

 - طريقهٔ گرفتن :    

هنگامى که دو کشتى‌گير در گارد موافق، به حالت يک دست گردن يا يک دست کمر باهم سرشاخ شده‌اند، کشتى‌گير مجرى دست گارد حريف را که به زير بغل دست غيرگارد خود قرار دارد محکم مى‌گيرد.
   
- روش اجراء :    
بعد از گرفتن دست حريف به‌طور محکم، در حالى که پاى گارد مجرى روبه‌روى پاى گارد حريف قرار دارد، پاى غيرگارد خود را نيز به پشت پاى گارد خود قرار مى‌دهد به‌طورى‌که پاها به حالت نيمه‌خميده در مى‌آيند و سپس با کشش بالاتنهٔ حريف به طرف پائين سعى در خم کردن حريف مى‌کند تا به اين وسيله فضائى براى چرخش کمر و نشيمنگاه مجرى به زير مرکز ثقل بدن حريف ايجاد شود و در همين لحظه با راست کردن پاها و کشش حريف به طرف پائين و وارد ساختن ضربهٔ کمر و نشيمنگاه به زير بدن حريف، او را به گونه‌اى پرتاب مى‌کند تا مستقيماً به روى پل رود. 
  
- نتيجه‌گيرى :  
 
فن، کول‌انداز در گارد موافق، چرخش - پرتابى از بالا، پل‌شکن در حالت يک دست کمر اگر با زيبائى اجراء شود پنج امتياز فنى و اگر فقط حريف به‌طور مستقيم به روى پل رود، سه امتياز فنى و اگر غيرمستقيم به پل رود، دو امتياز فنى به کشتى‌گير مجرى تعلق مى‌گيرد و در صورتى‌که مجرى عمل پل‌شکن را از پهلو در حالت يک دست کمر به‌طور کامل اجراء نمايد، حريف ضربهٔ فنى مى‌شود (شکل - کول‌انداز در گارد موافق، چرخش - پرتابى از بالا، پل‌شکن در حالت يک دست کمر) و در صورتى‌که مجرى به بالاى سر حريف رفته، در حالت يک دست و گردن، عمل پل‌شکن را کامل اجراء کند، حريف ضربهٔ فنى مى‌شود (شکل - کول‌انداز در گارد موافق، چرخشى - پرتابى از بالا، پل‌شکن از بالاى سر).

کول‌انداز در گارد موافق، چرخش - پرتابى از بالا، پل‌شکن در حالت يک دست کمر

کول‌انداز در گارد موافق، چرخشى - پرتابى از بالا، پل‌شکن از بالاى سر

   
   

   کول‌انداز در گارد موافق، چرخش - پرتابى از پهلو، با انداختن حريف روى بازو (اجراء از داخل) 

 

 

- طريقهٔ گرفتن :  
 
هنگامى که دو کشتى‌گير در گارد موافق به حالت يک دست گردن يا يک دست کمر باهم سرشاخ شده‌اند، کشتى‌گير مجرى دست گارد حريف را که زيربغل دست غيرگارد او قرار دارد محکم مى‌گيرد.  
 
 - روش اجراء :    

مجرى با قرار دادن پاى گارد خود روبه‌روى پاى گارد حريف، با کشش حريف به‌طرف پائين سعى مى‌کند که او را خم کند و فضائى براى چرخش در زير بدن او ايجاد نمايد. سپس با قرار دادن پاى غيرگارد خود به پشت پاى گارد خود و با بردن کمر و نشيمنگاه خود به زير مرکز ثقل بدن حريف با يک عمل نيم‌چرخش، حريف را به روى بازوى دست گارد خود مى‌اندازد و با کشش بالاتنهٔ حريف به‌طرف پائين و ضربهٔ کمر و نشيمنگاه خود به زير مرکز ثقل بدن حريف، او را از پهلو به گونه‌اى پرتاب مى‌کند که مستقيماً به روى پل رود.    

- نتيجه‌گيرى :    

با اجراء فن، کول‌انداز در گارد موافق، چرخش - پرتابى از پهلو، با انداختن حريف روى بازو (اجراء از داخل) حريف اگر مستقيم به روى پل رود، سه امتياز فنى و اگر غيرمستقيم به پل رود، دو امتياز فنى به کشتى‌گير مجرى تعلق مى‌گيرد و در صورتى‌که، مجرى عمل پل‌شکن را کامل اجراء کند، حريف ضربهٔ فنى مى‌شود (شکل - فن کول‌انداز در گارد موافق، چرخش - پرتابى از پهلو، با انداختن حريف روى بازو - اجراء از داخل).

فن کول‌انداز در گارد موافق، چرخش - پرتابى از پهلو، با انداختن حريف روى بازو (اجراء از داخل)

   
   
                  کول‌انداز در گارد مخالف، چرخشى - پرتابي، اجراء از بيرون (Buttocks) 

- طريقهٔ گرفتن :    

هنگامى که دو کشتى‌گير در گارد مخالف، باهم سرشاخ شده‌اند، کشتى‌گير مجرى دست گارد حريف را به حالت يک دست دو دست محکم در اختيار مى‌گيرد.    

- روش اجراء :  
  مجرى با کشيدن حريف به‌طرف پائين سعى مى‌کند حريف را خم کند تا به اين وسيله فضائى براى نفوذ و چرخش به زير مرکز ثقل بدن حريف ايجاد شود و سپس با قرار دادن پاى گارد خود به جلوى پاى غيرگارد حريف (پاى دور حريف) و بردن کمر و نشيمنگاه خود به زير بدن حريف با پاهاى نيمه‌خميده، او را به روى بازوى خود مى‌اندازد و در يک لحظه به‌طور همزمان با راست کردن پاهاى نيمه‌خميدهٔ خود و کشيدن حريف به‌طرف پائين و وارد آوردن ضربهٔ کمر و نشيمنگاه خود به زير مرکز ثقل بدن حريف، او را به گونه‌اى پرتاب مى‌کند که مستقيماً از بالا به روى پل مى‌رود.    

- نتيجه‌گيرى :    

با اجراء فن،‌ کول‌انداز در گارد مخالف، چرخشى - پرتابي، اجراء از بيرون، حالت يک دست دو دست، اگر حريف مستقيم به روى پل رود، سه امتياز فنى و اگر غيرمستقيم به پل رود، دو امتياز فنى به کشتى‌گير مجرى تعلق مى‌گيرد و در صورتى‌که مجرى عمل پل‌شکن را کامل اجراء کند، حريف ضربهٔ فنى مى‌شود (شکل - فن‌کول‌انداز در گارد مخالف، چرخشى - پرتابي، اجراء از بيرون، حالت يک دست دو دست).

فن ‌کول‌انداز در گارد مخالف، چرخشى - پرتابي، اجراء از بيرون، حالت يک دست دو دست    

فنون رولينگ

فنون رولينگ، فنونى هستند که حريف هنگام اجراء فن از پهلو مى‌غلتد، مانند: فن بارانداز و فتيله‌پيچ، که اجراء اول اين فنون داراى امتياز فنى است، ولى با اجراء مکرر آنها هيچ‌گونه امتياز فنى به کشتى‌گير مجرى تعلق نمى‌گيرد، مگر اينکه:      

- کشتى‌گير مجري، بعد از اجراء اول، فنى ديگر اجراء کند که منجر به کسب امتياز فنى شود.      

- و يا اينکه حريف را بر روى پل مکث‌دار (۵ ثانيه) نگه مى‌دارد و يک امتياز فنى به‌دست آورد.      

- و يا اينکه، کشتى با سوت داور قطع شده و کشتى سرپا (ايستاده) شروع و مجدداً حريف به‌علت اخطار يا پاسيو (کم‌کاري) در خاک قرار گيرد، که در اين سه حالت کشتى‌گير مجرى مى‌تواند دوباره همان فن رولينگ (بارانداز و فتيله‌پيچ) را اجراء کند و امتياز کسب نمايد.
   
يادآوري: تفاوت فنون رولينگ در اجراء فن بارانداز و فن فتيله‌پيچ در اين است که، فن بارانداز را مى‌توان براى بار دوم پشت سر هم اجراء کرد ولى امتياز ندارد، اما فن فتيله‌پيچ را نمى‌توان براى بار دوم پشت سر هم اجراء کرد، زيرا ممکن است به‌علت فشار استخوان پاها به حالت ضربدري، باعث ناراحتى کشتى‌گير مدافع شود.

فنون غیرمجاز

فنون غيرمجاز، اعمالى هستند که انجام آن اکيداً ممنوع است. اين فنون عبارتند از:    
گرفتن گلو، پيچاندن بازوان بيش از ۹۰ درجه، فشار مخالف مفصل به ساعدها، فشردن گلو و گردن با دو دست از پهلو (گاز خفه‌کن)، اجراء فن دوبل نلسون در صورتى‌که فشار سر به‌طور مستقيم به‌طرف پائين باشد و استفاده از پاها در حالت سگک، آوردن بازوى حريف به پشت او و همزمان اعمال فشار به آن بيشتر از حرکت طبيعى مفصل، اجراء فنى که منجر به تحت فشار قرار دادن ستون فقرات حريف شود، اجراء هرگونه فن غيرمترقبه و اتفاقى که در آن حالت خطر احساس شود، فرود آوردن حريف به‌طور مستقيم و کوبيدن او با سر به روى تشک مطلقاً ممنوع است، بلند کردن حريف از روى پل و با ضرب او را به روى تشک فرود آوردن ممنوع است، براى شکستن پل نبايد حريف را به‌طور مستقيم به‌طرف سرش فشار داد، در کشتى فرنگى گرفتنِ از کمر به پائين حريف و يا استفاده از پاها ممنوع است، قيچى کردن سر و گردن و بدن حريف با پاها به‌طور متقاطع ممنوع است، ضربه زدن به هر قسمت از بدن حريف ممنوع است، اِعمال خشونت و وحشيگرى ممنوع است، پا روى پا گذاشتن خصوصاً در کشتى فرنگى ممنوع است، گرفتن موى سر ممنوع است، ضربه زدن در فَت پا، ضربه زدن از پهلو يا از بالا به سر حريف به‌شدت و مکرر (بام)، گرفتن انگشت به هر شکل، دست يا انگشت را به چشم حريف زدن، گرفتن چانهٔ حريف به‌طورى‌که کف دست روى دهان را بپوشاند، در اجراء فن سگک، سر را دو دستى به يک طرف فشار دادن، هنگام اجراء فنون در خاک، سر حريف را به پهلو فشار دادن، گرفتن دو مچ حريف با هر دو دست به‌منظور دفاع، گرفتن لباس (دوبند کشتي)، گاز گرفتن، گرفتن گوشت بدن (نيشگان)، قفل کردن پاها در حالت کلاته، فشار عمودى بر روى کمر حريف هنگام اجراء فنون کنده در خاک.

ممنوعيّت‌هاى عمده

کشيدن مو و گوش، گرفتن پوست بدن و آلت تناسلی، نيشگان گرفتن، گاز گرفتن، پيچاندن انگشتان و دست‌‌پنجه‌ها ... ممنوع است. به‌طور کلى صحبت کردن و انجام هر عملى که موجب ناراحتى غيرمعمولى حريف شود و يا عمداً حريف را زجر و آزار دهد تا مجبور به تسليم گردد ممنوع است.
    
کله زدن، لگد زدن، نزاع، فشار به گلو، هُل دادن، ضربه زدن و اجراء فنونى که موجب دررفتگى و شکستگى اعضاء بدن شود و يا زندگى حريف را به خطر اندازد ممنوع مى‌باشد. گذاشتن پا روى پاى حريف و تماس با صورت او بين ابرو و خط دهان ممنوع است.    

پيچاندن مفاصل حريف به قصد شکنجه و آزار، گرفتن لباس کشتى‌ حريف، گرفتن و يا چسبيدن به تشک، صحبت کردن کشتى‌گيران باهم هنگام زورآزمائی، و گرفتن پنجه‌هاى حريف اکيداً ممنوع است.

مربی

مربی در طول زورآزمائى مى‌تواند در پاى سکوى تشک و يا نشسته در کنار تشک و يا حداقل در ۴ مترى کنار آن قرار گيرد. به‌جز کارهاى مجاز در هنگام مداواى کشتى‌گير که مربى هم مى‌تواند حضور داشته باشد، در مواقع ديگر و در جريان زورآزمائى مربى حق ندارد عملى که منجر به اختلال در ادارهٔ مسابقه شود انجام دهد. در صورتى‌که مربى توجه ننمايد، داور وسط به او تذکر خواهد داد تا اگر باز توجهى به تذکر داور ننمود، رئيس تشک، او را از کنار تشک دور خواهد کرد، در صورتى‌که باز هم مربى به تخلفات خود ادامه داد، آن مربى از حضور در بقيهٔ مسابقات محروم خواهد شد و کشتى‌گير مى‌تواند مربى ديگرى براى خود انتخاب نمايد.  

تشک

در مسابقات بين‌المللى کشتى الزاماً قطر تشک بايد ۹ متر باشد. در مسابقه‌هاى دوره‌اى استفاده از تشک‌هاى به قطر ۸ متر مجاز مى‌باشد. براى جلوگيرى از هر نوع حوادث احتمالي، بايد اطراف تشک با يک حاشيهٔ حفاظتى که ضخامت آن مانند خود تشک مى‌باشد محصور گردد. عرض اين حاشيهٔ ايمنى ۲۰/۱ متر يا ۵۰/۱ متر خواهد بود.    
در داخل دايرهٔ تشک که از يک قطر ۹ مترى تشکيل گرديده، دايره‌اى به عرض يک متر به رنگ قرمز کشيده مى‌شود. اين قسمت که ”منطقهٔ کم‌کارى (زون - Zon)“ ناميده مى‌شود، تکميل سطح تشک مى‌باشد.    
   

   

      

- سطح مرکزى :   
 
قسمت اصلى تشک که داخل دايرهٔ قرمزرنگ (منطقهٔ کم‌کاري) قرار گرفته است و قطر آن ۷ متر مى‌باشد، به‌نام سطح مرکزى تشک کشتى خوانده مى‌شود.  
    

- منطقهٔ زون :   
 
منطقهٔ کم‌کارى (زون) که به رنگ قرمز با عرض ۱ متر است، دورتادور سطح مرکزى تشک قرار دارد.  
    

- حاشيهٔ ايمنى :    
حاشيهٔ حفاظتى که عرض آن ۲۰/۱ يا ۵۰/۱ متر مى‌باشد، دورتادور منطقهٔ زون يا کم‌کارى قرار دارد.    
در تشک‌هاى ۱۱×۱۱، سطح مرکزى ۷ متر، منطقهٔ زون در دو طرف ۲ متر، و ۲ متر باقيمانده مربوط به حاشيهٔ ايمنى است. و در تشک‌هاى ۱۰×۱۰، سطح مرکزى تشک ۶ متر، منطقهٔ کم‌کارى در دو طرف ۲ متر، و ۲ متر باقى‌مانده مربوط به حاشيهٔ ايمنى است.    

در صورت نبودن ديد کافي، مى‌توان تشک را بر روى سکوهاى مخصوص قرار داد، ارتفاع سکو نبايد از ۲۰/۱ متر بيشتر شود. استفاده از طناب و دستک‌هائى که در رينگ بوکس به‌کار برده مى‌شود ممنوع است. اگر تشک بر روى رينگ يا سکوئى قرار گيرد که فضاى آزاد آن به ۲ متر نرسد، بايد اطراف سکو، تخته‌کوبى با شيب ۴ درجه وجود داشته باشد. رنگ حاشيهٔ حفاظتى بايد با رنگ تشک متفاوت باشد. فضاى آزاد و حفاظتى کنار تشک بايد از جنس نرمى که به سکو چسبيده باشد پوشانيده شود. تشک‌هاى کشتي، به‌جز تشک‌هاى مخصوص بدون رويه، بايد داراى کتانى و يا نايلونى باشد که پيوسته به خاطر جلوگيرى از سرايت امراض شستشو و ضدعفونى گردد. بندهاى تشک کاملاً بايد از زير مهار گردد. تشک بايد طورى گسترده شود که کشتى‌گيران بتوانند به‌راحتى با پا بروند، ولو اينکه پاها خارج از تشک قرار گيرد. در وسط تشک دايره‌اى به قطر ۱ متر و به عرض ۱۰ سانتى‌متر کشيده مى‌شود. رنگ اين خطوط و رنگ خطى که در اطراف محدودهٔ تشک کشيده مى‌شود بايد با رنگ تشک متفاوت باشد. علاوه بر آن دو گوشهٔ تشک مقابل هم بايد به رنگ‌‌هاى قرمز و آبى مشخص گردد. تشک کشتى بايد طورى گسترده شود که فضاى اطراف آن کاملاً آزاد باشد تا مسابقات به‌طور مطلوب انجام پذيرد. ضخامت تشک ۶ تا ۱۰ سانتى‌متر است. اين ضخامت به تراکم و خاصيت ارتجاعى مواد به‌کار گرفته شدهٔ تشک مربوط است (شکل ذيل) و (عکس‌ها).    
   

   

لباس

کشتى‌گيران موظف هستند با يک مايو يک تکه رکابدار (مايو مخصوص کشتي) به رنگ قرمز يا آبى که براى هر يک در نظر گرفته مى‌شود، در گوشهٔ تشک حضور يابند. در زير مايو کشتى بايد بيضه‌بند پوشيد و مايو کشتى بايد چسبان باشد و بدن کشتى‌گير را از ميان ران‌ها تا دو وجب مانده به گردن بپوشاند. کشتى‌گير بايد از کفش‌هاى ورزشى مخصوص و بى‌خطر، بدون نعل يا ميخ و بدون پاشنه و سگک استفاده نمايد. سربندهاى کفش، نبايد فلز داشته باشد. کفش کُشتى بايد ساق‌بلند و بسيار سبک و راحت باشد و جوراب کشتى‌گيران بايد کوتاه باشد. باند پيچ کردن مچ، دست، پا، و بازوها، به‌جز هنگام زخمى شدن يا به تجويز پزشک ممنوع است. حضور بر روى تشک با بدن عرق‌دار يا چرب کردن بدن با مواد لغزنده ممنوع است. استعمال اشيائى که موجب زخمى شدن حريف گردد، از قبيل انگشتر يا دستبند و غيره ممنوع است. هنگام وزن‌کشي، ريش کشتى‌گيران بايد کاملاً تراشيده باشد و يا داراى ريشى باشند که چند ماه از رشد آن گذشته باشد. هر کشتى‌گير بايد هنگام حضور بر روى تشک هميشه دستمالى تميز همراه خود داشته باشد.

وزن کشی

قبل از وزن‌کشی، صورت نهائى کشتى‌گيران بايد تعيين شده باشد. کشتى‌گيران بايد برهنه وزن نمايند و پزشکان متخصص از آنها معاينه به‌عمل آورند. در صورت داشتن هر نوع مرض مسری، از شرکت آنها در مسابقات جلوگيرى خواهد شد. شرکت‌کنندگان، بايد از سلامت کامل برخوردار بوده، ناخن آنها خيلى کوتاه گرفته شده باشد. ناخن‌ها بايد هنگام وزن‌کشى کنترل شود. در طول وزن‌کشی، کشتى‌گيران حق دارند با رعايت نوبت، هر چندبار که مايل باشند وزن خود را کنترل نمايند. در مسابقاتى که کشتى‌ها چند روز طول خواهد کشيد فقط يک نوبت، عصر روز قبل از مسابقات، وزن‌کشى به مدت نيم ساعت انجام خواهد شد.

تغییرات جدید کشتی در راه است

رییس فدراسیون جهانی کشتی از احتمال تغییر رنگ زرد تشک‌های کشتی خبر داد. 

ننادلالوویچ، رییس صربستانی فیلا در جریان رقابت‌های قهرمانی اروپا در نشست خبری گفت: در سه سال آینده تغییراتی در کشتی خواهیم داشت. علاوه بر این که به فکر تغییر رنگ تشک‌های کشتی هستیم، به دنبال پیدا کردن یک لباس جدید برای داوران و همچنین تغییر دوبنده کشتی‌گیران است.

قوانین جدید کشتی فرنگی و آزاد

از تغییرات جدید می توان به تغییر سه تایم 2 دقیقه ای به 2 تایم سه دقیقه ای و جمع امتیازات 2 تایم برای مشخص شدن برنده کشتی و همچنین امتیاز نداشتن هل دادن اشاره کرد.
تغییرات جدید فیلا از مسابقات جهانی مجارستان 2013 قابل اجرا می باشد.
تغییرات به وجود آمده در قوانین کشتی آزاد و فرنگی به شرح ذیل می باشد:1- شمارش امتیازات به صورت مجموع هر دو تایم خواهد بود.
2- زمان کشتی به صورت دو تایم سه دقیقه ای خواهد بود.
3- خاک کردن 2 امتیاز دارد. بیرون رفتن حریف از تشک و پوئن- اخطار تنها یک امتیاز خواهد داشت.
4- در کشتی آزاد وقتی امتیاز فنی یک کشتی گیر در هر تایم و یا مجموع به اختلاف 10 و در کشتی فرنگی به اختلاف هفت برسد، کشتی بلافاصله قطع و برنده اعلام خواهد شد. ضربه فنی و آشنا شدن شانه ها به تشک همچنان به قوت خود باقی است.
5- در کشتی آزاد، اولین تذکر کم کاری از سوی داور به صورت هشدار زبانی اعلام می شود. در اعلام تذکر دوم یک اخطار به کشتی گیر کم کار (کشتی گیری که قبلا تذکر دریافت کرده) داده می شود و کشتی گیران 30 ثانیه فرصت دارند فعال شوند، اگر کشتی گیری موفق به کسب امتیاز نشود، آن کشتی گیری که اخطار دریافت کرده، یک امتیاز و اخطار نیز جریمه می شود.
6- در کشتی آزاد، اگر در پایان دو دقیقه از هر تایم کشتی گیران امتیازی نگیرند، داور به کشتی گیر کم کارتر اخطار می دهد که در این شرایط کشتی گیر کم کار 30 ثانیه فرصت دارد امتیاز بگیرد وگر نه یک امتیاز به حریفش داده می شود.
7- در کشتی فرنگی شرایط اخطار متفاوت از کشتی آزاد است. اولین تذکر به صورت هشدار است. دومین هشدار به کشتی گیر کم کار این فرصت را به حریفش می دهد که کشتی را در خاک ادامه دهد یا در سرپا. سومین هشدار به کشتی گیر کم کار، یک امتیاز برای حریف در پی خواهد داشت. اگر کشتی گیری چهار اخطاره شود، مسابقه قطع می شود و حریفش با امتیاز ضربه فنی برنده می شود.